Nonni, Palli og Siggi voru 9 ára. Þeir ákváðu að fara í smá vibba-keppni. Þeir tóku að safna hori í stóra krukku og eftir þrjá mánuði var krukkan loks full. Nú átti vibbaleikurinn að hefjast, en reglurnar voru þannig að allir áttu að drekka eins mikið hor úr krukkunni og hann gat fengið sig til, sá sem drykki mest myndi sigra.
Horið í krukkunni var nú orðið lagskipt, svona gulhvítt, seigfljótandi efst, grænleitt og hrágúmmílegt í miðjunni og svo loks brúnt og skorpukennt neðst. Nonni átti að drekka fyrstur og hann peppaði sig allan upp og byrjaði síðan að drekka... Hann drakk og drakk, svo var hann kominn alveg niður að græna miðjulaginu, en hélt ótrauður áfram. Palli og Siggi ráku upp stór augu, á meðan Nonni kláraði allt horið.
"Af hverju kláraðirðu allt horið!?" hrópuðu Palli og Siggi í undrunartón.
Nonni svaraði móður og másandi: "Æji, ég gat bara ekki slitið!"